ISO 14443

Karty zbliżeniowe to karty zawierające chip z anteną zalaminowany wewnątrz karty.

Zamontowany transponder umożliwia wymianę informacji z urządzeniem nadawczo-odbiorczym za pomocą fal radiowych. Dzięki temu karty zbliżeniowe nie ulegają mechanicznym uszkodzeniom, związanym z przeprowadzeniem karty przez czytnik (ścieranie, zarysowanie).

Karty zbliżeniowe nie potrzebują wewnętrznego źródła zasilania. Proces komunikacji poprzedza faza ładowania transpondera. Antena urządzenia nadawczo - odbiorczego emituje falę elektromagnetyczną o czasie trwania od 15 do 50 milisekund. Zgromadzona w transponderze energia zostaje wykorzystana do przesłania informacji do urządzenia nadawczo – odbiorczego. Czas przesłania informacji wynosi do 18 milisekund.

Dopuszczalna odległość między kartą a urządzeniem nadawczo – odbiorczym zależy w największym stopniu od typu zastosowanie anteny i w większości przypadków dochodzi do 8 cm.

Obecnie najczęściej wykorzystywane są następujące moduły do kart zbliżeniowych:

Moduł Unique

• tylko do odczytu

• częstotliwość pracy: 125 kHz (niska)

• pamięć: 64 bity

• 64 bitowy unikalny numer seryjny

Moduł Mifare

• do odczytu i zapisu

• częstotliwość pracy: 13,56 MHz

• pamięć całkowita: 1 kbajt (wysoka)

• kodowanie danych

• definiowalny przez użytkownika dostęp do każdego bloku pamięci

• opcja umieszczenia do 16 różnych aplikacji w module

• unikalny numer seryjny

Proste w obsłudze i trwałe karty zbliżeniowe wykorzystywane są najczęściej w systemach kontroli dostępu, rejestracji czasu pracy, w systemach multiaplikacyjnych.